Maak jij jouw eigen spoor?


Ik zit aan de keukentafel een e-book te lezen. De vraag “wat was de drijfveer om ooit dit bedrijf te beginnen?” wordt gesteld. Hmmm, interessante vraag. Het zet me direct aan het denken…

“Doe ik nog wat in lijn ligt met mijn intentie toen ik startte met mijn bedrijf? Doe ik nog waar ik écht blij van word?”

Hoe het begon…

Het is zomer 2007. Ik zit in de tuin, in mijn hoofd evalueer ik mijn leven. Wat heb ik allemaal gezien en ervaren in mijn werk als leidinggevende en privé? De gedachte popt op hoe wij als mensen vaak in de sporen blijven zitten van onze ouders. We blijven maar dingen herhalen. Onze opvoeding is zó bepalend voor wat we meekrijgen aan overtuigingen en gewoontes… Ik word er een beetje “iebelig” van. Ook als ik aan mijn eigen kinderen denk. Wat geef ik mijn kinderen eigenlijk mee? Welke overtuigingen en gewoontes stop ik erin? Word ik daar eigenlijk blij van? Stimuleer ik ze genoeg om hun eigen spoor te maken?

Ik hoor het mijn 16e jarige zelf nog tegen mijn moeder zeggen: “later ga ik het allemaal anders doen!” En ik vraag me af of dat zo is... Zeker, ik doe dingen anders. Ik heb andere gedachten en overtuigingen waarnaar ik handel. En toch gebeurt toch ook dat ik denk: “wat lijk ik op mijn moeder!”, of “jeetje, ik hoor mijn vader praten.” Zoals Stef Bos zingt in het bekende nummer: “Papa, ik lijk steeds meer op jou…”.

Herkenbaar?

Als we altijd maar blijven doen wat we altijd al deden verandert er niets. Ik realiseer mij dat ik het wél belangrijk vind dat ik dingen anders doe. Niet sec om het veranderen, maar om te verbeteren. Voor mijzelf en de generatie na mij. Ik heb de stellige overtuiging dat als wij in staat zijn om oude gedragspatronen in onszelf te doorbreken, onze kinderen daar weer hun voordeel mee kunnen doen. En daaropvolgend hun kinderen. En ga zo maar door…

Daarnaast geloofde ik al van jongs af aan dat wij mensen tot zoveel mooie dingen in staat zijn. Dat wij veel meer kunnen dan dat wij voor mogelijk houden. “We are powerful beyond measures.”, zegt Marianne Williamson. Én ik geloofde dat wij allemaal iets unieks te brengen hebben in deze wereld. Dat er een reden is waarom wij hier zijn. Waar dit sterke gevoel vandaan kwam? Geen idee, zo voelde het voor mij. Als een innerlijk weten.

Geloof jij dat je iets unieks hebt bij te dragen? En zo ja, wat is dat voor jou?

Waar ik blij van werd toen ik dacht aan mijn unieke bijdrage is om mensen te helpen los te komen uit hun ingesleten, niet meer verder helpende sporen. Om mensen te ondersteunen bij het ontwikkelen en inzetten van hun eigen kracht, het enorme potentieel waarover iedereen beschikt. Om zo meer uit zichzelf te halen en los te breken van waar ze in vastzitten. De regie te pakken om te gaan doen wat bij ze past en ze hun eigen spoor te laten maken. Omdat dit hen dichter bij hun geluk, vervulling en uiteindelijk succes brengt. Het voelt zo waardevol om daaraan te mogen bijdragen. Dit is mijn drijfveer…

Wat is jouw drijfveer van waaruit jij de dingen doet?

Tijdens mijn werk ontmoette ik veel professionals die niet gelukkig waren met wat ze aan het doen waren. Ze zaten vast, zakelijk dan wel privé. Velen bleven in het slachtofferschap hangen. Maar… er waren ook professionals die dat níet wilden, zij wilden vooruit. Zij wilden zélf het verschil maken, alleen wisten ze niet hoe. Ze hadden al het nodige gedaan aan coaching en training, maar het bleek onvoldoende te beklijven. Een groot deel van de mensen viel weer terug in oud gedrag. Ik vond dat heel frustrerend om te zien. Dat moest toch anders kunnen?

Wat ik tegenkwam in mijn werk was mij niet vreemd.

Zelf heb ik ook momenten gekend van niet gelukkig zijn, vastzitten in mijn werk en leven en terugvallen in oud gedrag. En ook ik wilde verder maar wist niet goed hoe. Ik was op zoek naar duurzame verandering. Na een periode van, zoals ik het zie, een burn-out heb ik mijzelf een schop onder mijn kont gegeven. Ik was het zat om mijzelf een slachtoffer te voelen en ongelukkig te zijn. Ook omdat ik de negatieve impact ervan zag op mijn directe omgeving. Ik wilde vooruit, doen wat bij mij past. Mijn kracht gebruiken én ik wilde een blijvende duurzame verandering.

Het creëren van mijn eigen spoor

Ik volgde alle mogelijke cursussen, trainingen en workshops op het gebied van persoonlijke ontwikkeling. Heb veel Inner Work gedaan en heb mij verdiept in de ongekende kracht van het onderbewustzijn. Ik heb ervaren hoe onze onbewuste patronen ons gevangen kunnen houden in onze ontwikkeling naar dat wat we willen realiseren en hoe we deze kunnen transformeren. Ook verdiepte ik mij in Neuro Wetenschap, de kracht van ons brein om veranderingen tot stand te brengen. Én de kracht en werking van het universum; het Quantum Veld, is waar ik mij mee bezighoud.

Zo ontdekte ik een methodiek die werkt vanuit het onderbewustzijn. Die mensen verder brengt door het doorbreken van niet meer dienende ingesleten sporen waar ik het eerder over had. Een methodiek waarmee ik werk in bij de begeleiding van professionals en teams.

·       Connecting the dots

Alles wat ik heb ontdekt, geleerd en ervaren heeft een reden gehad. “Connecting the dots” zoals Steve Jobs het zegt. Het heeft mij de kennis, kunde en ervaring gegeven zodat ik professionals, teams en organisaties kan en mag begeleiden naar “the next level.”

Ik heb mijn eigen spoor gemaakt en ben nog steeds onderweg.  Met veel plezier, liefde, hobbels, tegenwind en vooral ook wind mee. En ik wens dit voor iedereen.

Hoe zit het met jouw spoor?

Voel jij diep van binnen dat jij jouw eigen spoor wilt maken maar merk je dat je het spannend vindt? Dat er iets is wat jou tegenhoudt om echt voor jezelf te kiezen? Beantwoord aub de volgende vraag (mag ook in een DM):

Wat wil jij doorbreken om jouw eigen spoor te gaan maken? en waarom?


“Word wie je bent, haal het beste uit jezelf, leef je verlangen en creëer een positieve impact voor jezelf en anderen."

Hartelijke groet,

Pascale